امروز: چهارشنبه ۱-آذر-۱۳۹۶ / الأربعاء 04-ربيع أول-1439 / Wednesday 2017-November-22

مناسبت روز
پیام روز :

من برگشته‌ام . . .

من برگشته‌ام . . .

کار هر روزمان است،این سر زندگی می ایستیم و خودمان را مشغول میکنیم.انگار نه انگار ما قول داده بودیم،قرار گذاشته بودیم.

بی وفایی را امضا کرده ایم و هر صبح،جلوی چشمانمان قابش میکنیم؛بی محلی عادتمان شده.

بهانه های ما که تمامی ندارد،این را از پدرانمان به ارث برده ایم و آن ها از پدرانشان و این را سنت دنیای مسخره مان کرده ایم.بهانه های که هر کدام توجیهی وقیحانه تر برای گناه کاری هایمان است.

تو فعلا منتظر بمان!یک منتظَر منتظِر.تو فعلا منتظر بمان،ما خودمان هر وقت بهانه هایمان تمام شد،می آییم.تو فعلا منتظر بمان،ما هر وقت یادمان آمد که با وجود تو زندگی می کنیم،برمی گردیم.تو فعلا منظر بمان ما خودمان هر وقت دلمان برایت تنگ شد،هر وقت به مشکل خوردیم سراغت را می گیریم.تو فعلا منتظر بمان هر وقت یادمان آمدی!سری هم به تو می زنیم.کار های مهم تر از تو مانده…کارهایی که اولویت دارند؛تو که همیشه هستی،تو فعلا منتظر بمان ما خودمان می آییم.

شلوغی،ترافیک،فراموشی،قرار قبلی،بگو هر چیزی که شما را از ما دور کند.ساعت نبسته ایم!زمان از دسنمان در رفته که تو ۱۱۸۳ سال است پشت درهای بسته فراموشی،نمایش مسخره ی روزمرگی های ما را تماشا می کنی…بهانه پشت بهانه…تو کجای زندگی مان هستی اصلا؟!

چرا حالمان را می پرسی؟ما که سردتر از همیشه پاسخت را می دهیم!

فرو رفته ایم در تالاب نکبت زندگی!ذلت به چند نفر خوش است؟یک نفر هست که یاریت کند؟

قدم رنجه کن خودت به یادمان بیاور،خودت از خواب غفلت نجاتمان بده که ما در دریای بی تفاوتی غرق شده ایم،غفلت امانمان را بریده است.بیا و قبولمان کن!

من قول میدهم و این قرار را فراموش نمی کنم؛همین جا،همین لحظه و در همین مکانی که هستم دستم را در دستانت می گذارم و می دانم این تو هستی که مثل همیشه،پدرانه قبولم میکنی.

من برگشته ام آقاجان!

دیدگاه ها بسته شده اند.

تمامی حقوق مطالب، تصاویر و فایل های چند رسانه ای متعلق به سایت هیات فاطمیون دانشگاه شهید بهشتی می باشد

هیات فاطمیون
قالب وردپرسقالب وردپرس