امروز: چهارشنبه ۱-آذر-۱۳۹۶ / الأربعاء 04-ربيع أول-1439 / Wednesday 2017-November-22

مناسبت روز
پیام روز :

شفاعت یا شکایت (آسیب‌های عزاداری)۱

دانلود

  1. یا حسین مظلوم، یا حسین شهید
    جدیدا سبک مخصوصی طراحی شده؟
    این سبک چی هست؟
    ما که عمری هست میگیم نکنید این کارا رو تو عزاداری ها، گوش شنوا نیست، آخه اصولا هرکی از بیرون حرفی میزنه یا منحرفه! یا منافقه! یا ضد انقلابه! یا ضد شیعه! خلاصه یه مشکل بی جهت و بی دلیل داره که این حرفها رو میزنه! شاید!
    تا این که چند تا شبکه خارج از کشور و یا چند تا وهابی چرتو پرت بگن بعد ما بیایم دربرابر اونها از حقانیت خودمون دفاع کنیم! خودمون عقل نداریم و خوبو بدمون رو باید دیگران بهمون بگن تا بفهمیم!باید مسخره بشیم تا بدنیم که اشتباه کردیم. اگه چندتا وهابی این حرفها رو نمیزد هیچ موقع این مستند ساخته نمیشد.
    ولی میرسیم به حرف خودم، اونم این که از وقتی که همه برنامه ها تو ایران جمع شد برای نسل جوان فقط یه محرم گذاشتیم از اعیاد و جشنهامون کم کردیم و تو تقویم هامون فقط شهادت و وفات داشتیم و تو ولادتهامون باز مداحی پخش کردیم طبیعیه که جمع بزرگی از جامعه مردم فقط و فقط منتظر یه محرم هستن تا برنامه های خودشون رو اجرا کنند چون تفریح دیگه ای براشون نذاشتیم! البته خودم بهتر میدونم که میتونیم بریم سفر، پارک، ورزش و… ولی من به صورت کلان صحبت میکنم. پارتی ها که جمع شد پارتی در قالب بچه مذهبی ها شروع میشه, یا به صورت عینی همون طوری که تو فیلم اشاره شد گوش دادن آهنگ پاپ تو محرم حرام میشه آهنگ مداحی پاپ جای خودشو سریع پر میکنه، این درکش خیلی راحته!
    ۱-هر شخصی ۲-در هر سنی ۳-در هر منطقه جغرافیایی ۴-در هر فرهنگی و…. هزار عامل مشابه دیگه آدمها با هم فرق میکنن و سلیقه های متنوع دارند و نوع خاصی از آهنگ و تفریح رو میپسندند و اگر ما تفریحات اونها رو ازشون بگیریم و بگیم بجای رقاص خونه یا میکده برو هیئت اونم هیئت به سبک رقاصی و مستی راه مندازه! چرا؟ چون اون اصلا جاش تو هیئت نیست، اگه فرستادیم نتیجش همینه. اگر هم بخوایم سبک بیت رهبری مداحی اختراع کنیم باید بگم این امکان برا همه شهرها و استان ها فراهم نیست که بخوان شرکت کنن بلکه اون چیزی که فراهمه یه ماشین پراید با باندهای تقویت شده تو خیابونها است که موسیقی خاص خودشو میطلبه. و از اونجایی که سلیقه ها فرق میکنند یه نوع سبک عزاداری ممکن نیست و اگه باشه میشه بهش گفت «دیکتاتوری عزاداری حسینی». اگر من بخوام سه چیز رو کنار هم بزارم متوجه میشید که چرا عزاداری های ما اینجوری میشه: ۱- حسین شهید کربلا ۲- شور دوره جوانی ۳- خرده فرهنگ ها. این سه شاید کلید معمای ما باشه که هرکدوم پتانسیل، بالفعل شدن بالای برخوردارند. چه طور میشه این رو کنترل کرد؟ آیا چیزی که خودش به صورت عامیانه نوع خاصی از عزاداری میسازه میشه بهش سبک عزاداری تحمیل کرد؟ راه حلی که من میدم اینه که هرکسی بره دنبال کار خودش! دی جی بره آهنگ خودشو بسازه، ساقی بره می خودشو بفروشه، رقاصه هم بره تو کاباره برقصه. بذاریم حسینیه هامون قداست خودشو داشته باشه. اگه میخواید از سنت های قدیمی عزاداری استفاده کنید برید ببینید قدیم جامعه چه طور بود؟ کاباره داشت یا نه؟ البته من علاقه ای به کاباره رفتن ندارم و نماینده صنف کاباره چی ها نیستم. من شعارم یا حسین مظلوم هست، عزاداریم ساعتها فک کردن درباره شرایط سیاسی اجتماعی فرهنگی سال ۶۰ ه.ق و اندیشه امام حسین و اندیشه اطرافیان حسین و دوستان و دشمنانش هست. برنامه عزادار من کسی رو اذیت نمیکنه. حالت تهوعبهم دست میده تو برخی برنامه های به اصطلاح عزاداری و به نوعی سبکی از تفریح و سرگرمی و ظاهر سازی شرکت میکنم. یادمه روزی تو یکی از همین برنامه ها حاظر بودم همون لحظه زمین دهان باز میکرد و من آدمهای دوربرمو نمیدیدم.
    و در آخر «یا حسین مظلوم» « این صفت رو بیشتر میپسندم چون بهش باور دارم و حرفهای زیادی برا گفتن، که اینجا فرصت نیست»

  2. یا حسین مظلوم، یا حسین شهید
    جدیدا سبک مخصوصی طراحی شده؟
    این سبک چی هست؟
    ما که عمری هست میگیم نکنید این کارا رو تو عزاداری ها، گوش شنوا نیست، آخه اصولا هرکی از بیرون حرفی میزنه یا منحرفه! یا منافقه! یا ضد انقلابه! یا ضد شیعه! خلاصه یه مشکل بی جهت و بی دلیل داره که این حرفها رو میزنه! شاید!
    تا این که چند تا شبکه خارج از کشور و یا چند تا وهابی چرتو پرت بگن بعد ما بیایم دربرابر اونها از حقانیت خودمون دفاع کنیم! خودمون عقل نداریم و خوبو بدمون رو باید دیگران بهمون بگن تا بفهمیم!باید مسخره بشیم تا بدنیم که اشتباه کردیم. اگه چندتا وهابی این حرفها رو نمیزد هیچ موقع این مستند ساخته نمیشد.
    ولی میرسیم به حرف خودم، اونم این که از وقتی که همه برنامه ها تو ایران جمع شد برای نسل جوان فقط یه محرم گذاشتیم از اعیاد و جشنهامون کم کردیم و تو تقویم هامون فقط شهادت و وفات داشتیم و تو ولادتهامون باز مداحی پخش کردیم طبیعیه که جمع بزرگی از جامعه مردم فقط و فقط منتظر یه محرم هستن تا برنامه های خودشون رو اجرا کنند چون تفریح دیگه ای براشون نذاشتیم! البته خودم بهتر میدونم که میتونیم بریم سفر، پارک، ورزش و… ولی من به صورت کلان صحبت میکنم. پارتی ها که جمع شد پارتی در قالب بچه مذهبی ها شروع میشه, یا به صورت عینی همون طوری که تو فیلم اشاره شد گوش دادن آهنگ پاپ تو محرم حرام میشه آهنگ مداحی پاپ جای خودشو سریع پر میکنه، این درکش خیلی راحته!
    ۱-هر شخصی ۲-در هر سنی ۳-در هر منطقه جغرافیایی ۴-در هر فرهنگی و…. هزار عامل مشابه دیگه آدمها با هم فرق میکنن و سلیقه های متنوع دارند و نوع خاصی از آهنگ و تفریح رو میپسندند و اگر ما تفریحات اونها رو ازشون بگیریم و بگیم بجای رقاص خونه یا میکده برو هیئت اونم هیئت به سبک رقاصی و مستی راه مندازه! چرا؟ چون اون اصلا جاش تو هیئت نیست، اگه فرستادیم نتیجش همینه. اگر هم بخوایم سبک بیت رهبری مداحی اختراع کنیم باید بگم این امکان برا همه شهرها و استان ها فراهم نیست که بخوان شرکت کنن بلکه اون چیزی که فراهمه یه ماشین پراید با باندهای تقویت شده تو خیابونها است که موسیقی خاص خودشو میطلبه. و از اونجایی که سلیقه ها فرق میکنند یه نوع سبک عزاداری ممکن نیست و اگه باشه میشه بهش گفت «دیکتاتوری عزاداری حسینی». اگر من بخوام سه چیز رو کنار هم بزارم متوجه میشید که چرا عزاداری های ما اینجوری میشه: ۱- حسین شهید کربلا ۲- شور دوره جوانی ۳- خرده فرهنگ ها. این سه شاید کلید معمای ما باشه که هرکدوم پتانسیل، بالفعل شدن بالای برخوردارند. چه طور میشه این رو کنترل کرد؟ آیا چیزی که خودش به صورت عامیانه نوع خاصی از عزاداری میسازه میشه بهش سبک عزاداری تحمیل کرد؟ راه حلی که من میدم اینه که هرکسی بره دنبال کار خودش! دی جی بره آهنگ خودشو بسازه، ساقی بره می خودشو بفروشه، رقاصه هم بره تو کاباره برقصه. بذاریم حسینیه هامون قداست خودشو داشته باشه. اگه میخواید از سنت های قدیمی عزاداری استفاده کنید برید ببینید قدیم جامعه چه طور بود؟ کاباره داشت یا نه؟ البته من علاقه ای به کاباره رفتن ندارم و نماینده صنف کاباره چی ها نیستم. من شعارم یا حسین مظلوم هست، عزاداریم ساعتها فک کردن درباره شرایط سیاسی اجتماعی فرهنگی سال ۶۰ ه.ق و اندیشه امام حسین و اندیشه اطرافیان حسین و دوستان و دشمنانش هست. برنامه عزادار من کسی رو اذیت نمیکنه. حالت تهوعبهم دست میده تو برخی برنامه های به اصطلاح عزاداری و به نوعی سبکی از تفریح و سرگرمی و ظاهر سازی شرکت میکنم. یادمه روزی تو یکی از همین برنامه ها حاظر بودم همون لحظه زمین دهان باز میکرد و من آدمهای دوربرمو نمیدیدم.
    و در آخر «یا حسین مظلوم» « این صفت رو بیشتر میپسندم چون بهش باور دارم و حرفهای زیادی برا گفتن، که اینجا فرصت نیست»

    • روابط عمومی هیأت فاطمیون

      سلام بر شما!
      ممنون از اینکه دیدگاهتون رو بیان کردید و بی تفاوت از قضیه عبور نکردید.
      البتّه ذکر یک ضروری است و اون اینکه آزادی بی قید و شرط عقاید و سلایق هم کاری نادرست و بزرگترین دشمن مفهوم آزادی است.چراکه ممکنه آزادی مطلق یک فرد، آزادی دیگری رو محدود کنه.همچنین اینکه اعمال و رفتار خلاف نظم و عرف مسلّم جامعه و نیز اخلاق حسنه‌ای که در واقع داخل در همون عرف هست،عامل مهمّی برای تحدید آزادی هست.البتّه تحدید آزادی و نه محدود کردن آزادی…
      بالاخره می‌بایست بین احترام گذاشتن بین سلایق افراد و اقتضای عرف و نظم جامعه، راهی میانه برگزید.خصوصاً آنکه دین امری اجتماعی و بین اذهانی هم می‌باشد ولذا اعمالی که موجبات تاریکی وجهه‌ی دین را فراهم آورد، قطعاً خلاف مبانی همان دین می‌باشد.
      ممنون از نظر شما.

تمامی حقوق مطالب، تصاویر و فایل های چند رسانه ای متعلق به سایت هیات فاطمیون دانشگاه شهید بهشتی می باشد

هیات فاطمیون
قالب وردپرسقالب وردپرس